Mancha prurixinosa nas costas



Presentación clínica


Doado. Frecuente

Muller, 56 anos. Refire a aparición dunha mancha nas costas, prurixinosa. Aplicoulle un antifúnxico e un esteroide tópico sen resposta.

Mácula pigmentada/prurixinosa na rexión dorsal paravertebral.


Diagnóstico máis probable: notalxia parestésica.

Notalxia parestésica

A notalxia parestésica é unha causa frecuente de proído localizado nas costas. Aínda que o motivo de consulta adoita ser unha mancha cutánea, o problema de base non é primariamente dermatolóxico, senón neuropático.

Prodúcese por irritación, compresión ou atrapamento de ramas sensitivas dorsais. Isto pode relacionarse con contracturas musculares, alteracións posturais ou cambios dexenerativos da columna e dos discos que afectan esas raíces ou nervios.

Idea clave: os cambios da pel adoitan ser secundarios ao rascado ou á manipulación repetida, non a unha infección por fungos.

Por que pode confundirse?

É frecuente que o paciente consulte por unha mancha nas costas e que inicialmente se proben tratamentos tópicos como antifúnxicos ou corticoides. Porén, na notalxia parestésica estes tratamentos non obteñen resposta se non se aborda o compoñente neuropático e musculoesquelético.

A lesión pode parecer unha dermatite, unha tiña ou unha mancha inflamatoria, pero hai pistas clínicas que orientan o diagnóstico.

Pistas clínicas

Síntomas

Proído, queimazón, formigueo ou sensación de entumecemento.

Lesión cutánea

Mácula pigmentada, de límites imprecisos, sen descamación.

Localización

Rexión paravertebral, sobre todo na columna dorsal. Pode ser unilateral ou bilateral.

Como recoñecela na consulta

Dato clínico Que orienta
Prurito localizado nas costas Síntoma típico de orixe neuropática.
Mancha pigmentada mal delimitada Adoita deberse ao rascado crónico ou á manipulación.
Ausencia de descamación Fai menos probable unha micose superficial.
Fracaso de antifúnxico ou corticoide Debe facer pensar en causas non infecciosas nin inflamatorias primarias.
Localización paravertebral dorsal Moi característica da notalxia parestésica.

Diagnóstico práctico

A clave é recoñecer que a lesión visible na pel é a consecuencia do síntoma: o proído ou a disestesia de orixe neuropática.

1
Proído ou queimazón

Síntoma localizado, recorrente e molesto.

2
Rascado repetido

Xera eritema inicial, pigmentación ou excoriacións.

3
Mácula dorsal

Pigmentada, mal delimitada e sen descamación.

Manexo

O tratamento pode incluír opcións farmacolóxicas para o compoñente neuropático, pero o máis importante adoita ser abordar os factores musculoesqueléticos asociados.

Medidas locais e farmacolóxicas

  • Capsaicina tópica.
  • Pregabalina oral en casos seleccionados.
  • Gabapentina oral en casos seleccionados.

O máis importante

  • Mellorar a postura.
  • Realizar estiramentos de pectorais e costas.
  • Reforzar a musculatura paravertebral.
  • Valorar fisioterapia.
  • Exercicios como pilates ou natación poden axudar.
  • Se hai sobrepeso, a súa redución pode ser beneficiosa.

Mensaxe para lembrar

A notalxia parestésica non é unha micose nin unha dermatite primaria. É un trastorno neuropático localizado: a pel cambia porque o paciente rasca ou manipula a zona.

Resumo final

  • Frecuente: causa habitual de prurito localizado nas costas.
  • Neuropática: relacionada con irritación ou atrapamento de ramas sensitivas dorsais.
  • Clínica típica: proído, queimazón, formigueo ou entumecemento.
  • Lesión: mácula pigmentada, mal delimitada, habitualmente sen descamación.
  • Localización: rexión paravertebral dorsal, uni ou bilateral.
  • Manexo: capsaicina, gabapentina ou pregabalina nalgúns casos, pero sobre todo postura, estiramentos, fortalecemento e fisioterapia.

Ante unha mancha pruriginosa dorsal que non responde a antifúnxico nin corticoide, pensa en notalxia parestésica.

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

Fotoprotección e vitamina D: como tomar o sol con seguridade sen quedar curto de vitamina D

Imaxe
  Controversia Fotoprotección e vitamina D: como tomar o sol con seguridade sen quedar curto de vitamina D A fotoprotección é unha das medidas máis importantes para previr o dano solar acumulado, o envellecemento prematuro da pel e o cancro cutáneo. Pero con frecuencia aparece unha dúbida razoable: se nos protexemos moito do sol, podemos ter déficit de vitamina D? A resposta práctica é que si é posible manter unha boa fotoprotección sen renunciar a uns niveis adecuados de vitamina D. A clave está en entender que non necesitamos queimarnos, broncearnos nin expoñernos durante moito tempo para sintetizar vitamina D. Idea clave: o obxectivo non é evitar o sol a toda costa, senón evitar o dano solar. A exposición debe ser breve, gradual, adaptada ao fototipo e sempre evitando a queimadura.
Ler máis

Doutor: non me retire a crema que é o que mellor me foi...

Imaxe
    Presentación clínica Fácil. Frecuencia media. Paciente de 52 anos. Dende hai uns oito meses presenta lesións faciais que comezaron como pequenas pápulas e pústulas. Probou distintos tratamentos tópicos, pero só obtiña alivio transitorio cunha crema de clobetasol ao 0,05% , inicialmente prescrita para un problema nos pés. Aplícaa diariamente na cara desde hai tres meses. A pesar diso, o cadro continúa empeorando e acompáñase dunha intensa sensación de ardor. Diagnóstico: dermatite rosaceiforme inducida por corticoides tópicos ou rosácea esteroidea. Rosácea esteroidea A aplicación prolongada de corticoides tópicos potentes sobre a cara pode producir un cadro que imita ou empeora unha rosácea. Pode manifestarse con eritema persistente, ardor, flushing, pápulas, pústulas ou placas inflamatorias. Nalgúns pacientes adopta un patrón predominantemente perioral, periocular ou perinasal. O corticoide reduce inicial...
Ler máis

Que tratamento tópico elixo ante un paciente con queratoses actínicas?

  Pregunta clínica Que tratamento tópico elixo ante un paciente con queratoses actínicas? Ante múltiples queratoses actínicas sobre pel fotodanada, debemos tratar o campo de cancerización , non só as lesións visibles. Na práctica, a decisión adoita estar entre 5-fluorouracilo (5-FU), imiquimod e tirbanibulina. 5-FU é a opción de referencia cando se priorizan eficacia e experiencia clínica. Imiquimod é unha alternativa consolidada. Tirbanibulina resulta especialmente útil cando se precisa unha pauta moi curta e ben tolerada. Antes de comezar. Non tratar de forma automática unha lesión indurada, dolorosa, ulcerada, sangrante, moi hiperqueratósica ou claramente distinta. Neses casos hai que descartar enfermidade de Bowen ou carcinoma epidermoide e valorar biopsia ou derivación. 1. 5-FU, imiquimod ou tirbanibulina O 5-FU ao 5% dispón da mellor evidencia comparativa aos 12 meses: nun ensaio directo foi superior a imiquimod e tamén máis custo-efectivo. Isto convérteo no punto d...
Ler máis